ناوبری Navigation

ناوبری Navigation

1- کلیات : هر اقدامی که در رابطه با هدایت نیروها بصورت هوائی، دریائی یا زمینی که طبق دستور کار معین و با رهبری انجام پذیرد،

ناوبری گفته می شود. ناوبری از یک نفر و برای چند و چندین نفر امکان پذیر است. ممکن است فقط یکنفر نسبت به مأموریت خود در صحرا اقدام کند که به عوامل مختلف نیز بستگی دارد. (مأموریت ویژه یا رساندن پیام یا هدایت و رهبری تیم یا گروه).

2- اصول مهم در ناوبری :

2-1- دچار اوهام نشوید.

2-2- مکان و موقعیت و سمت و سوی خودتان را بشناسید.

2-3- از قطب نما و GPS و نقشه استفاده کنید.

2-4- از آفتاب و ستارگان و ستاره شمال استفاده کنید.

شمال را از طریق ستاره شمال، ساعت، لانه مورچگان، قبرستان مسلمانان و خزه های روی درختان (در جنگلهای شمال ایران) می توانید پیدا کنید، چون جهت نسیم از دریا به خشکی است). در جنگلهائیکه دریا در شمال آن باشد این اتفاق می افتد.

2-5- اگر با هواپیما بودید فراموش نکنید از چه سمتی پرواز داشتید و به این سفر آمده اید و اگر با چتر پریدید هنگام فرود زمین را از بالا شناسائی کنید.

2-6- اگر از کشتی خود جدا شده اید، علائمی را که می بینید بلافاصله در ذهن خودتان بسپارید.

2-7- لحظه حادثه را فراموش نکنید و عرض و طول جغرافیائی را بشناسید.

2-8- سمت باد را بشناسید از امواج دریا نیز می توانید بفهمید سمت باد از کجا به کجاست.

2-9- تا شب نشده منطقه را در روشنائی روز شناسائی کنید.

2-10- اگر نتوانستید از بومیان اطلاعات و امکانات بگیرید.

2-11- گزینه های ؛ حواس پنجگانه ، کمکهای اولیه ، ارتباط مخابرات، استتار و تهیه پناهگاه را بکار گیرید.

3- قدم شماری و تخمین مسافت :

قدم انسان معمولاً 90 سانتیمتر است و هر 110 قدم 100 متر محسوب می شود.

*هنگام قدم شماری هر 100 متر یک ریگ به جیب خالی بیاندازید، تا بتوانید فاصله رفته را بدانید.

* اگر از روی جاده راه می روید مسافتهای تابلوهای بین شهری کمک خوبی هستند .

* بجز جاده ها فاصله های نقشه و مقیاس نقشه به صورت هوائی است ، از اعداد   فاصله های بین شهر روی نقشه استفاده کنید.

4- تعریف قطب نما: قطبنما وسیله ای است که از مغناطیس (آهنربا) درست شده است و برای اولین بار در چین از مفتول آهنربا و امروز بصورت بهتر در داخل محفظه ای برای کاربردهای مختلف جهت تعیین شمال و جنوب استفاده می شود خط کش یا تار موی قطبنما را می توان با شمال نقشه موازی و نقشه را تا امتداد عقربه با شمال چرخاند و نقشه را با طبیعت توجیه کرد.

*       هنگام استفاده از قطبنما هر گونه وسیله آهنی یا مغناطیسی را از خود دور کنید. از سیمهای برق و هر گونه ترانس یا ترانسفورماتور (فعال) دور کنید حتی پلاک، سوت یا زنجیر فولادی یا آهنی به آن نزدیک نکنید.

*       از طریق عدسی و تار مو می توان گرای مورد نظر را در روی قطبنما خواند و یادداشت کرد.

*       قطبنما تشکلیل شده از صفحه مدرج (فسفری برای شب)، شکاف درجه و عدسی و خط کش میلیمتری (هنگام بستن قطبنما عقربه ثابت می شود).

5- جهت یابی در شب:

الف- جهت یابی در نیمکره شمالی : در منطقه نیمکره شمالی ستاره شمال را با دیدن دب اکبر (خرس بزرگ) پیدا کنید.

هنگام شب و آسمان شفاف:

در امتداد دو ستاره لبه ملاقه ای شکل دب اکبر به یک ستاره روشن و تنها می رسد که در محور قطب شمال کره زمین قرار دارد این ستاره در فاصله 5 برابر فاصله دو ستاره لبه ملاقه است و در فاصله کمی (روبرو) پنج ستاره که بصورت M یا W هستند که ستاره شمال در داخل آن شکل است.

به ستاره شمال ستاره قطبی یا جُدَی نیز گفته می شود . و دقیقاً در محور چرخش همه ستاره گان در اطراف زمین قرار دارد.

ب- جهت یابی در نیمکره جنوبی :

در نیمکره جنوبی ستارگان دیگری هستند که با نیمکره شمالی تفاوت دارند و در نیمکره جنوبی از ستاره صلیبی و ستاره قطب جنوب استفاده می کنند. با پیدا کردن جنوب بقیه جهات پیدا می شوند.

ساعت آفتابی : آفتاب بهترین راهنمای جهت یابی است اگر قطبنما و GPS نداشتید از سایه آفتاب، ساعت آفتابی و قطبنما بسازید.

*       هنگام صبح ک آفتاب طلوع می کند سایه نوک تیرک را با سنگی علامتگذاری نموده بعد از چند دقیقه که سایه تغییر می کند دوباره با سنگی دیگر علامتگذاری کنید. دو نقطه سایه نوک تیرک را یک خط بکشید نوک پای چپ را کنار سنگ اول و نوک پای راست را کنار نقطه دوم قرار دهید مسلماً رو به شمال ایستاده اید پشت سرتان جنوب خواهد بود.

*       این کار زمانیست که ساعت و قطبنما نداشته باشید و بخواهید ساعت را تشخیص دهید واین علامتها را ادامه دهید و از ساعت 6 صبح تا 6 غروب را به دوازده ساعت تقسیم کنید که وسط آنها 12 ظهر می باشد معمولاً در تابستان سایه تیرک بسیار کوتاه است و در زمستان طول سایه در ساعت 12 بیشتر است (نور و سایه خمیده تر است).

*       در خط استوا (کمربند زمین) هنگام ظهر سایه هر چیز در زیر خود است.

6- جهت یابی با ساعت در نیمکره شمالی:

با ساعت عقربه دار و یا شکل ساعت که روی کاغذ رسم می کنید عقربه ساعت شمار را روبروی آفتاب قرار دهید و مسلماً با ساعت 12 زاویه ای می سازد که منصف الزاویه روبروی جنوب است.

*       ساعت صحرائی : روی مقوا یا تحته با یک میخ از طلوع صبح تا غروب یک ساعت ابتکاری درست کنید.

7- جهت یابی با ساعت  در منطقه نیمکرده جنوبی :

*       طوری بایستید که آفتاب در امتداد ساعت 12 باشد با ساعت شمار زاویه ای میسازد که منصّف آن شمال می باشد.

*       در هر دو مورد نقشه کاغذی نیز مورد استفاده می باشد.

8- دستگاه نقطه یاب (Global positioning system- GPS) فقط برای تأیید و شناسائی محل به کار می رود. مرجع : (www.gpsworld.com)

*       سیستم نقطه یابی جهانی (GPS) که چند سالی است متداول شده و هم اکنون کلیه هواپیماها، کشتی ها حتی کامیونها به سیستمGPS مجهز هستند با این دستگاه که از طریق 24 ایستگاه فضائی ماهواره ای در تماس می باشد نقطه دقیق محل شما را مشخص می کند این وسیله ارزشمند از سال 1994 فقط برای امور نظامی استفاده می شد ولی بعلت اهمیت ویژه آن در اختیار غیرنظامی نیز قرار گرفت و مورد استقبال چشمگیری شده است. طول و عرض جغرافیایی و موقعیت ارتفاع و زمان را مشخص می کند، در امور هدایت کشتیها و هواپیماها و حمل و نقل ها، اکتشافات معدن و راه سازی و ناوبری های زمینی هوائی و دریایی حتی ردیابی کوچ پرندگان و ... بخوبی و با دقت کافی عمل می کند، گویا تا کنون آمریکا بیش از 14 بیلیون دلار، برای نصب و راه اندازی آن هزینه کرده است. که هر دستگاه حداقل با سه ایستگاه ماهواره ای در رابطه است، فاصله ماهواره ها تا زمین 16000 کیلومتر و وزن هر ماهواره 000/1 کیلوگرم است.

9- انتخاب راهای سفر:

بستگی به شرایط زیر دارد:

الف) آب و هوا

ب) منطقه عملیات

پ) کوهستانی

ت) باتلاقی

ث) جنگل

ج) کویر

*       اطمینان از گذرگاه ها و شناختن بسیار مهم است، ممکن است با فاصله کمی نزدیک شما باتلاق با دریاچه یا دره ای عمیق، کوهستان خسته کننده یا بوته زار سختی و یا رودخانه بزرگ در مسیرتان باشد که عبور از آن به راحتی ممکن نیست.

10- چگونگی سفر :

1- تدارکات : روزانه چه مقدار خوراک و آب نیاز دارید.

2- محل استراحت یا پناهگاه کجاست به نکات زیر توجه کنید:

الف- شرایط آب و هوائی : آفتاب، باد، باران، برف و سرما و یخبندان.

ب- شرایط فیزیکی و بدنی خودتان و همراهانتان.

پ- شرایط منطقه ای، شیب های مختلف و وضعیت عبور.

ت- مناطق مشکوک یا دشمن و پهنه مشکلات و اطلاعات کافی از موقعیت.

ث- زمان و فاصله و مسافت تا هدف، نسبت به عملیات و شرایط استعداد و توانایی.

ج- مقدار باری که باید با خود ببرید یا از انبارهای موادغذایی که دفن کرده اید استفاده می کنید.

چ- تأمین غذا از طبیعت: شکار حیوانات و گیاهان بصورت خود پذیرائی از طبیعت مهمان نواز.

نکات قابل توجه:

1- مسیر از ارتفاعات و تیغه ها: می توان از تیغه ها گذشت و می توان از بلدچی استفاده کرد.

2- عبور از ارتفاعات شما را به منطقه مسلط می کند و بهتر می توانید منطقه را زیر نظر داشته باشید و راحت تر از عوارض زمین استفاده کنید.

3- عبور از کنار رودخانه ها : در این حالت رودخانه ها که در نقشه مشخص شده اند براحتی می توانید بزرگی رود را تخمین بزنید رودخانه ها منابع خوبی برای آب و غذا هستند.

*       معمولاً رودها به جاهای مسکونی منتهی می شوند. گاهی می شود از قایق ابتکاری استفاده کرد.

*       معمولاً کنار رودخانه ها گذرگاه های بومیان را می بینید.

4- عبور از خطوط کناره دریا : این مسیرها گاهی راحت ترین و مفیدترین راه برای تأمین غذا هستند.

5- جنگلها و علفزارها : با توجه به تمرین قبلی و قدرت و توانائی عبور از میان بعضی جنگلها و درختزارها آسان نیست و با احتیاط باید گذشت آستینها و دست و صورت باید بسته باشد تا بدنتان زخمی نشود و از حمله حشرات در امان باشید، مواظب چشم و صورت خود باشید همراه خودتان همیشه یک عَرَف که شبیه ساتور می باشد داشته باشید که به آن چاپر chopper نیز می گویند. برای بریدن شاخه ها و ایجاد مسیر به کار می رود.

*       گاهی ممکن است قبل از شما سیم های نازک برای به دام انداختن حیوانات گذاشته باشند که با یک سکندری خوردن آسیب ببینید یا گرفتار دام شوید.

6- پرتگاهای خطرناک : هنگام عبور از کوهستان مراقب دره ها باشید که بعضی تیغه ها شما را به اشتباه نیاندازند که پشت آنها گاهی پرتگاههای عمیق وجود دارد که بعضاً قابل مشاهده نیستند و همه جا را قبل از نزدیک شدن شناسائی کنید و آنکه برای شناسائی میرود حتماً با طناب به شما مرتبط باشد و آهسته نزدیک شوید.

7- زمین های کوهستانی : زمینهای کوهستانی خستگی را تشدید می کنند و با کفش فرسوده و خراب هرگز نروید. تا حد امکان از جاهای پست یا بلندیها عبور کنید. که نظامیان معمولاً از خط الرأس نظامی حرکت می کنند.

مراقب باشید در تنگه ها گیر نیفتید و یکباره سیل شما را فرا نگیرد و بهتر است بدانید که خیلی از دامها و تله ها گذاشته می شود.

*       از گیره ها و دستگیره های کوه به خوبی استفاده کنید سراغ صخره های شل نروید پا روی سنگهای پوسیده نگذارید از ریشه درختان و بوته های سفت استفاده کنید ولی زیاد مطمئن نباشید.

*       هرگز عجله نکنید، خطر را احساس کنید ولی هرگز هراس نداشته باشید.

*       مواظب سنگینی کوله بار باشید، شاید در کوهستان کوله را باز کنید و با طناب بعداً بالا بکشید. هرگز در وضع نامتعادل نباشید کاملاً از میخ و مدبر استفاده کنید. طناب را دولا بیاندازید که در پایان بکشید تا طناب آزاد گردد. شیبهای تند را مستقیم نروید وشیبها را بکشید یعنی به صورت زیگزاگ حرکت کنید. دقت و زمان بیشتری می برد ولی سالم به پایین می آئید.

8- عبور از موانع : هنگام عبور از باتلاقها نقطه ای را در آنسوی باتلاق مشخص کنید و باتلاق را دور بزنید و گاهی نسبت به گرای قطبنما از موانع با استفاده از قدم شمار و زاویه 90 درجه یکبار از راست یا چپ بروید و دوباره بعکس 90 درجه بچرخید و حرکت کنید و بشمارید و 90 درجه دیگر برگردید و بشمارید (به تعداد قدمهای رفته برگردید) به همان نقطه می رسید که گرا گرفته و نقطه کمکی انتخاب کرده بودید.

 

*       برای یافتن همراهان از تلفن همراه، صدا، بیسیم، دود، آئینه و شلیک گلوله و در شب از آتش و چراغ قوه و یا علائم قراردادی استفاده کنید.

خاطره

روزی قرار بود با صدای شلیک تیر از طرف مقابل صدای مشابه آن را بشنویم . شلیک کردیم و صدائی شنیدیم با شلیک دوباره و جواب دوباره تا حدودی یقین کردیم که به دوستان رسیده ایم ، نزدیک شدیم ، فاخته ای تقلید صدا می کرد . صدا از قعر جنگل    می آمد، دوباره برگشتیم و به راهمان ادامه دادیم تا در تیر رس صدای تفنگ قرار گرفتیم و پس از عبور از رودخانه خطرناکی به همدیگر رسیدیم . آن سفر یکی را که آب می برد گرفتیم بعد از مدتی بستری در بیمارستان خوب شد.

*       چه میزان بار برای چه زمانی، چگونه راه برویم، چگونه راه پیدا کنیم، چگونه از خوردنیها و آشامیدنیهای طبیعت استفاده کنیم؟ چگونه از خطرها خود را حفاظت نمائیم و چگونه با دیگران کمک کنیم که بتوانند خود را به سلامت به اهدافشان برسانند؟

*       برای زندگی در هر یک از شرایط طبیعی و جوی باید تمهیداتی اندیشید؛ در نقاط سردسیری به امکاناتی نیاز هست که در نقاط گرمسیری نیست و یا در کویر چیزهائی بکار می رود که در دریا و آب لازم نیستند و برای ناوبری و یافتن مسیر و هدف و تهیه غذا و آب و درست کردن آتش، همکاری و همفکری با کسانیکه نیز است که به توهم و ترس، خودباختگی و ضعف روحیه گرفتار می آیند لازم است.

9- حدس زدن فاصله ها:

اجسام و احجام و انسان در هر فاصله ای به گونه ای دیده می شوند مثلاً:

الف – در فاصله 100 متری می توان بینی، چشم و دهان را دید.

ب- در فاصله 200 متری می توان شناخت و کوله بار نفر مشخص است.

پ- در فاصله 500 متری پوتینف کفش و قمقمه و کتری از هم قابل تشخیص نیست.

ت- در فاصله 1000 متری تفنگ و چوب دستی مشخص نیست و بوته زار و جنگل اشتباه می شود.

ث- رو به ارتفاعات فاصله کمتر و در گودیها بیشتر احساس می شود.

*       در جای سرد پتوی پشمی برای زیر و روانداز بهتر است و یا از تشک بادی استفاده کنید.

*       اگر توانستید گهواره بزنید و از زمین فاصله بگیرید. بهتر است هنگام بستن به درخت از سیم مفتول 40 سانتی استفاده کنید که حیوانات و حشرات کوچک نتوانند به راحتی سمت شما بیایند.

عضویت

کاربران آنلاین

ما 30 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

مجوزهای برگزاری تور

   شماره مجوزه:3586/090706073                                                                                                                                                                                                                                                                                             
                                                                                                                                                                                                              شماره مجوز:22065- 126       

جهت یابی

مدیریت در شرایط سخت