موسیان (مرکز بخش)

موسیان

از بخشهای شهرستان دهلران. استان ایلام است که از شمال به شهرستان دره شهر، از شمال باختری و باختر به حومه دهلران، از خاور به شوش، از جنوب به بستان (از بخشهای دشت میشان) و از جنوب باختری

و قسمتی از باختر به کشور عراق محدود است. بخش موسیان از 3 دهستان (شهر عنبر، دشت عباس، ابوغویر) تشکیل گشته است.

رودها

تنها رود روان در این بخش رود دویریج می باشد که نخست به نام آبدانان از کوه دینار سرچشمه گرفته و پس از گذشتن از نواحی آبدانان، وارد بخش موسیان می گردد و در اینجا به نام رود دویریج نواحی شمالی و باختری بخش موسیان را آبیاری کرده و آنگاه وارد عراق می گردد. رود جیغاب (مورموری) در آبیاری بخش موسیان اهمیت دارد از این گذشته با کندن چاههای عمیق و نیمه عمیق کمبودهای آب کشاورزی تا حدی از میان رفته و در واقع دشت عباس و زمین های دیگر این منطقه محصولات فراوانی برداشت و به خوزستان و تهران صادر می شود.
در بخش موسیان در ناحیه جلگه ای شهرستان دهلران قرار گرفته از این رو بلندی های قابل توجهی ندارد.

کانی ها

در بیشتر نواحی جنوبی موسیان معادن نفت وجود دارد که از چندین حلقه چاه آن بهره برداری و با خط لوله به اهواز و از آنجا به جزیره خارک برده می شود.
بخش موسیان آب و هوایی به طور کلی گرم و نسبتاً خشک دارد.

رستنی ها

به واسطه دارا بودن آب و هوای نیمه بیابانی، درختان گز و کنار تنها درختانی هستند که در این سامان به صورت خودرو می رویند. از این گذشته پوشش گیاهی مناسبی برای چرای دامها وجود دارد.

جانوران

گرگ، گراز، کفتار، روباه، شغال، آهو، کبک، تیهو.

وضع اقتصادی

زندگی مردم بخش موسیان بر پایه کشاورزی و دامپروری و فراهم ساختن فرآورده های کشاورزی و دام و دامی است. قالی بافی نیز از فعالیت های عمده زنان این سامان است. فرهنگ جغرافیایی

شهرک موسیان مرکز بخش موسیان از بخشهای شهرستان دهلران استان ایلام و در 21 درجه و 47 دقیقه طول جغرافیایی و در 33 درجه و 32 دقیقه عرض جغرافیایی قرار و در 20 کیلومتری جنوب خاوری شهرستان دهلران و دو کیلومتری جنوب راه آسفالته دهلران و دزفول قراردارد. مرکز بخش موسیان در دشتی به نام سمیده قرار گرفته، تنها تپه موسیان در 5 کیلومتری مرکز بخش قرار گرفته.

آب و هوا

نسبتاً گرم و بیشترین درجه گرما در تابستانها 48 درجه بالای صفر و کمترین در زمستان 5 درجه بالای صفر و میزان بارندگی سالانه حدود 250 میلی متر می باشد.
آورده اند که در تپه های اطراف آثاری از 2000 تا 4000 پیش شناسایی و کشف شده اما نام موسیان را صورت مخفف موسویان پنداشته زیرا عده ای از سادات موسوی در این سامان می زیسته اند. موسیان سالها تنها منطقه قشلاقی ایلات لر مورد استفاده قرار می گرفتند تا این که در 1345 به عنوان مرکز بخش برگزیده و از آن پس آبادانی و گسترش آن با کندی آغاز شد.
موسیان به وسیله دو راه آسفالته به سوی شمال به راه دهلران – دزفول و دیگری به سوی جنوب خاوری به طول 155 کیلومتر به سوسنگرد می پیوندد.

جمعیت

در سرشماری 1375 شهر موسیان 2287 نفر جمعیت داشت که 1202 نفر مرد و 1085 نفر زن و 353 خانوار بود.

 

عضویت

کاربران آنلاین

ما 5 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

مجوزهای برگزاری تور

   شماره مجوزه:3586/090706073                                                                                                                                                                                                                                                                                             
                                                                                                                                                                                                              شماره مجوز:22065- 126